Architekci oprogramowania i systemów rozproszonych

Architekci oprogramowania oceniają istniejące aplikacje i przekładają wymagania biznesowe na projekty możliwe do wdrożenia. Warto ich zaangażować, gdy niejasne granice systemów lub nierozstrzygnięte decyzje technologiczne opóźniają rozwój.

Diagramy C4 i zapisy decyzji architektonicznych (ADR) porządkują zależności oraz kompromisy projektowe. Architekt porównuje monolit modułowy z architekturą usługową, a niepewne założenia sprawdza w prototypach. Przegląda też zgodność kodu z projektem. Ocena obejmuje utrzymywalność i wymagania bezpieczeństwa, a zalecenia wskazują konkretne zmiany w aplikacji.

Projektanci systemów rozproszonych rozwiązują problemy powstające na styku usług. Analizują wymagania transakcyjne i zachowanie aplikacji na produkcji, a następnie wdrażają wzorce dopasowane do wymagań spójności danych oraz dopuszczalnych opóźnień.

• Komunikacja i spójność danych: Projektują przepływy zdarzeń w Apache Kafka z idempotentnymi konsumentami i wzorcem transactional outbox. Określają wymaganą kolejność zdarzeń oraz sposób wznowienia przerwanych transakcji biznesowych.
• Niezawodność i diagnostyka: Dobierają limity czasu oczekiwania oraz zasady ponawiania żądań do zachowania zależnych usług. Wprowadzają śledzenie przepływu żądań przez OpenTelemetry i testy awarii przed zwiększeniem ruchu.

Architekci oprogramowania łączą nowe aplikacje z istniejącymi systemami firmowymi bez rozpraszania reguł biznesowych między połączeniami punkt-punkt. Definiują kontrakty API i odpowiedzialność za dane, a następnie wspierają inżynierów przy implementacji adapterów oraz testów kontraktowych.

• Architektura API: Opracowują specyfikacje OpenAPI i zasady wersjonowania. Weryfikują granice uwierzytelniania oraz wymagania zgodności przed udostępnieniem interfejsu kolejnym zespołom.
• Integracja ze starszymi systemami: Porównują wywołania synchroniczne z komunikacją opartą na zdarzeniach. Wprowadzają warstwy izolujące starsze modele danych od nowej aplikacji, z jawną obsługą błędów i procedurami uzgadniania danych.

Liderzy techniczni aplikacji firmowych podejmują bieżące decyzje architektoniczne obejmujące wiele zespołów programistycznych. Przeglądają proponowane zmiany w kodzie i pracują w parze przy trudniejszych modyfikacjach, utrzymując zgodność implementacji z przyjętą architekturą.

Przy modernizacji mapują zależności i wyznaczają granice etapowej wymiany komponentów, stosując wzorzec strangler tam, gdzie jest odpowiedni. Testy charakteryzujące utrwalają obecne zachowanie przed zmianami. Podczas kolejnych wydań lider analizuje powracające incydenty i przekłada ustalenia na zadania inżynierskie według priorytetów. Dla zmian o wysokim ryzyku określa plan wycofania.