.NET i C#: programiści aplikacji serwerowych i chmurowych

Programiści C# budują i rozbudowują część serwerową systemów biznesowych, w których reguły muszą pozostawać spójne między aplikacjami. W ASP.NET Core tworzą interfejsy HTTP oraz zadania działające w tle, oddzielając logikę aplikacji od dostępu do danych.

W aplikacjach intensywnie korzystających z baz danych analizują zapytania w Entity Framework Core lub bezpośrednio w SQL i implementują obsługę transakcji. Testy automatyczne obejmują reguły biznesowe oraz przypadki błędów, aby zmiany w cennikach lub obiegach zatwierdzania można było sprawdzić przed publikacją.

Inżynierowie integracji łączą aplikacje .NET z systemami biznesowymi przez udokumentowane interfejsy, z obsługą wznowienia przetwarzania po błędzie. Wdrażają uwierzytelnianie i wersjonowanie API z zachowaniem zgodności z dotychczasowymi odbiorcami.

• REST i starsze interfejsy: Tworzą punkty końcowe ASP.NET Core lub dostosowują usługi SOAP do połączeń z ERP i CRM. Definiują reguły walidacji oraz mapowanie danych zewnętrznych na modele aplikacji.
• Integracja oparta na zdarzeniach: Implementują procesy asynchroniczne w Azure Service Bus lub RabbitMQ. Konfigurują ponawianie operacji i obsługę niedostarczonych komunikatów, a kontrolą idempotencji zapobiegają wielokrotnemu przetwarzaniu tych samych danych.

Programiści aplikacji chmurowych .NET przygotowują oprogramowanie do uruchomienia w Azure App Service lub kontenerach. Konfigurują tożsamości zarządzane i dostęp do sekretów, oddzielając ustawienia środowiska od kodu aplikacji.

Niezależne przetwarzanie w tle implementują w Azure Functions lub usługach .NET Worker. Dodają telemetrię przez OpenTelemetry i Application Insights, aby śledzić nieudane żądania między usługami. Potoki CI/CD w GitHub Actions lub Azure DevOps automatyzują testy oraz publikację aplikacji. Kontrole stanu i procedury wycofania wersji dopasowują do środowiska uruchomieniowego.

Inżynierowie .NET utrzymują istniejące aplikacje C# i usuwają przyczyny powracających awarii produkcyjnych. Przed zaplanowaniem przejścia z .NET Framework na wspierane wydanie .NET oceniają zależności oraz zgodność środowiska uruchomieniowego.

Przy spadkach wydajności stosują profilowanie i diagnostykę produkcyjną, aby zbadać zużycie pamięci lub konflikty dostępu do bazy danych. Odtwarzają błędy i dodają testy regresji przed zmianą zachowania aplikacji. Stopniowa refaktoryzacja rozdziela silnie powiązane komponenty bez przepisywania całego systemu. Bieżące wsparcie obejmuje aktualizacje zależności oraz poprawki błędów.