Rentowność statku i rentowność rejsu mierzą w ERP różne rzeczy

Rozróżnij rentowność statku i rejsu w ERP: określ obiekty kosztowe, przypisanie kosztów, alokację, rozliczenia memoriałowe i okresy raportowania.

DigiventiOstatnia weryfikacja · 7 min czytania
W tym artykule

Raport rentowności statku i raport rentowności rejsu nie powinny być zamiennymi widokami różniącymi się tylko filtrami. Odpowiadają na inne pytania zarządcze: jaki wynik statek osiąga w czasie oraz jaką marżę przynosi ograniczona w czasie działalność handlowa po uwzględnieniu przypisanych do niej kosztów.

To rozróżnienie ma znaczenie, zanim wybierzesz wymiary finansowe lub zaprojektujesz pulpit raportowy. Transakcja może wskazywać właściwy statek, a mimo to obciążać niewłaściwy rejs. Rejs może wykazywać dodatnią marżę pokrycia, nie pokrywając przy tym kosztów stałego utrzymania statku. Żaden z tych wyników nie musi oznaczać błędu w raportowaniu, ale każdy wymaga jasnego wyjaśnienia, co obejmuje marża.

Użyteczne raportowanie rentowności statku w ERP zaczyna się więc od odrębnego określenia granic spółki, statku, rejsu i okresu księgowego. Klasyfikacja następuje po tych decyzjach, a nie zamiast nich.

Rozdziel spółkę, statek, rejs i okres

Jednostka prawna powinna określać, czyj wynik księgowy prezentujesz. Statek traktuj jako trwały obiekt kosztowy: przedmiot analizy, którego przychody i koszty chcesz śledzić w ramach kolejnych działań. Rejs powinien identyfikować ocenianą, ograniczoną w czasie działalność handlową. Okres sprawozdawczy służy natomiast ustaleniu, jaka jej część należy do bieżącego wyniku zarządczego.

Te granice powinny pozostać wyraźne nawet wtedy, gdy akurat się pokrywają. Nie wyprowadzaj jednostki prawnej z identyfikatora statku ani nie zakładaj, że rejs należy do danej spółki tylko dlatego, że należał do niej poprzedni rejs tego statku.

Przegląd funkcji finansowych Veson rozróżnia raportowanie rachunku zysków i strat na poziomie statku, rejsu i spółki. Możliwość skonfigurowania statków jako spółek podrzędnych jest opcją konfiguracji produktu, a nie zasadą, zgodnie z którą każdy statek musi być odrębną jednostką prawną.

Kolejnym elementem wyznaczającym te granice jest model handlowy. W IMOS pole Operation Type dla rejsu dostarcza kontekstu pozwalającego traktować faktury jako koszty lub przychody. Rozróżnia między innymi rejsy statków własnych, oddanie statku w czarter na czas oraz rejsy typu relet. W raportowaniu zarządczym oznacza to, że sam identyfikator statku nie wystarcza do wyjaśnienia ekonomiki działalności. Trzeba również wiedzieć, jaką rolę odgrywa w niej przedsiębiorstwo.

Rozdziel następujące pytania:

  • Wynik spółki: co mieści się w granicach raportowania tej jednostki?
  • Wynik statku: jaki wkład w wynik wniósł statek w wybranym okresie, po uwzględnieniu kosztów statku objętych tą miarą?
  • Wynik rejsu: jaką marżę przyniosła ta działalność handlowa przy wybranych zasadach przypisywania przychodów i kosztów?
  • Wynik okresu: co należy ująć w tym przedziale sprawozdawczym, z uwzględnieniem zatwierdzonych zasad traktowania działań będących jeszcze w toku?

Porównanie zakończonych rejsów i miesięczny wynik statku mogą być równie użyteczne. Nie powinny jednak mieć tej samej nazwy ani być uznawane za zgodne bez zestawienia uzgadniającego, które wyjaśnia różnice w ich zakresie.

Bezpośrednie przypisanie i alokacja pokazują co innego

Rozważmy przykładowy model zarządczy dla własnego statku uzyskującego przychody z frachtu. Załóżmy, że dokumentacja handlowa wiąże fracht i opłatę za usługę portową z konkretnym rejsem. Przyjmijmy też, że firma ewidencjonuje koszty załogi, ubezpieczenia i bieżącego utrzymania na statku, a koszty administracji lądowej gromadzi we wspólnej puli. Są to przykładowe klasyfikacje, a nie zalecenie dla każdej firmy żeglugowej.

Fracht i opłatę za usługę portową można w tym przykładzie przypisać bezpośrednio, ponieważ dokumenty źródłowe identyfikują daną działalność. Obciążenie rejsu częścią kosztów stałego utrzymania statku wymaga dodatkowej decyzji. Przypisanie wspólnych kosztów administracyjnych wymaga kolejnej.

Możesz pokazać marżę pokrycia rejsu po kosztach przypisanych bezpośrednio, a następnie odrębny wynik po alokacji kosztów statku. Jeśli zarząd potrzebuje także marży po pełnej alokacji kosztów, pokaż obciążenie administracyjne jako kolejną warstwę. Dzięki temu zachowasz różnicę między powiązaniem wynikającym z dokumentacji transakcji a alokacją zarządczą.

Nawet numer rejsu na fakturze nie przesądza o zużyciu. Veson wskazuje, że koszty opłat za czarter na czas i paliwa okrętowego poniesione podczas rejsu nie muszą być w całości przez niego wykorzystane. Dokumentacja alokacji kosztów okresowych opisuje rozdzielanie tych kosztów między rejsy za pomocą Voyage Period Journals. Oznaczenie na fakturze i przypisanie kosztu odpowiadają na różne pytania.

W przypadku przykładowego statku alokacja kosztów stałego utrzymania według czasu odpowiada na pytanie, jaką część kosztów powinien ponieść rejs za czas zajmowania statku. Rozdzielenie tej samej puli według przychodów oznacza natomiast obciążenie kosztami proporcjonalnie do uzyskanych przychodów handlowych. Te wybory zmieniają marże rejsów, nawet jeśli sama pula kosztów pozostaje bez zmian.

Nie traktuj tego wyboru jak ukrytego ustawienia raportu. Określ pulę kosztów, klucz alokacji i sposób traktowania czasu poza wybranymi rejsami. Jeśli wszystkie koszty stałego utrzymania zostają przypisane do działalności generującej przychody, raportowana marża rejsu obejmuje to obciążenie. Jeśli czas bezczynności pozostaje widoczny osobno, marża pokrycia rejsu go nie obejmuje, ale wynik statku nadal musi go uwzględniać.

Ta sama zasada dotyczy w tym przykładzie utrzymania technicznego. Oznaczenie statku pozwala raportować koszty na jego poziomie. Samo w sobie nie uzasadnia jednak obciążenia całą kwotą rejsu, podczas którego wpłynęła faktura.

Wynik rejsu wymaga także zasad ujęcia w czasie

Przypisanie kosztu określa, którą działalność obciąża dana kwota. Rozliczenie w czasie określa, kiedy kwota ta wpływa na wynik. Rozstrzygnięcie pierwszej kwestii nie rozstrzyga drugiej.

Dokumentacja zamknięcia okresu Dataloy pokazuje konkretny przykład dodatkowych informacji potrzebnych w tym procesie. System łączy szacunki na poziomie konta, statku i rejsu z czasem rozpoczęcia i zakończenia rejsu, a następnie porównuje te szacunki z rzeczywistymi kwotami z systemu księgowego, aby obliczyć rozliczenia memoriałowe dla poszczególnych okresów.

Taki mechanizm wymaga czegoś więcej niż wymiaru finansowego. Potrzebuje określonych granic działalności, aktualnych szacunków, rzeczywistych danych księgowych oraz reguły rozłożenia wyniku w czasie.

Wróćmy do przykładowej opłaty za usługę portową. Jeśli na moment zamknięcia wiadomo o wykonanej usłudze, ale faktura jeszcze nie dotarła, widok zarządczy oparty wyłącznie na fakturach i widok uwzględniający zatwierdzone rozliczenie memoriałowe odpowiadają na różne pytania. Po otrzymaniu faktury uzgodnij ją z szacunkiem i wcześniej zaksięgowanym rozliczeniem. W przeciwnym razie identyfikator rejsu może być poprawny, a raport i tak pominie koszt lub ujmie go podwójnie.

Moment ujęcia przychodów wymaga osobnego określenia granic. Veson opisuje stosowaną przez część klientów i ich audytorów interpretację, w której przychody ujmuje się od załadunku do wyładunku albo od przekazania statku do jego zwrotu, z wyłączeniem pozycjonowania statku do portu załadunku. To opisane podejście do ujmowania przychodów pokazuje, dlaczego pełny ruch operacyjny statku nie musi pokrywać się z przedziałem ujmowania przychodów. Uzgodnij właściwe zasady z działem finansowym i odpowiednimi doradcami księgowymi, zamiast wyprowadzać je wyłącznie z dat rejsu.

W raportowaniu kosztów rejsu rozróżniaj zatwierdzony szacunek, kwoty zaksięgowane oraz wynik zarządczy skorygowany o rozliczenia memoriałowe. Nadaj każdemu z tych ujęć jasną nazwę i określ stan na dany moment. Jest to zgodne z zasadą rozdzielania uzasadnionych definicji miar: miara operacyjna i miara finansowa oparta na księgowaniach mogą współistnieć, jeśli ich wzajemna relacja jest jasno opisana.

Wymiary klasyfikują wynik, ale go nie definiują

W projekcie raportowania traktuj wymiary statku i rejsu jako pola klasyfikacyjne. Wskazują one raportowi, gdzie przypisano kwotę. Nie dostarczają brakującego uzasadnienia dotyczącego zużycia, alokacji ani ujęcia księgowego.

Oddziel to rozróżnienie od architektury księgowej. Podczas spotkania społeczności Microsoft Mouhamad Amra, menedżer produktu Dynamics 365 Finance, opisywał zmiany mechanizmów finansowych jako objęte zamkniętym programem zapoznawczym, w tym prace nad nową strukturą wymiarów finansowych. Kierunek rozwoju obsługi wielu ksiąg przedstawił jako interpretowanie transakcji w wielu księgach na potrzeby różnych wymogów rachunkowości lub sprawozdawczości statutowej. Były to wypowiedzi o funkcjach zapoznawczych i przyszłym kierunku rozwoju, a nie o udostępnionych możliwościach, które można założyć w projekcie rozwiązania.

Samo rozróżnienie architektoniczne jest jednak przydatne. Klasyfikowanie kwoty według statku lub rejsu to coś innego niż utrzymywanie różnych interpretacji księgowych w odrębnych księgach. Żaden z tych wyborów nie rozstrzyga, który rejs zużył zakupione paliwo ani jak koszt wspólny powinien wpłynąć na marżę zarządczą.

Równie jasno określ przekazywanie danych operacyjnych. Ustal, skąd pochodzą granice rejsów, kontekst czarteru, szacunki kosztów i informacje o zakończeniu. Niezależnie od tego, czy źródłem jest rozszerzenie ERP, aplikacja do zarządzania rejsami, czy inne kontrolowane źródło, zachowuj oznaczenia spółki, statku i rejsu podczas przenoszenia informacji finansowych między systemami. Oddziel datę zdarzenia operacyjnego od daty księgowania i zapewnij możliwość prześledzenia późniejszych korekt do działalności, której dotyczą.

Praktycznym celem projektu jest czytelne uzgodnienie marży pokrycia rejsu z wynikami statku i spółki: przez pozycje bezpośrednie, alokowane koszty, korekty ujęcia w czasie oraz koszty pozostawione poza marżami rejsów. Odbiorca powinien rozumieć to uzgodnienie bez zgadywania, co oznacza filtr lub wymiar.

Jeśli definiujesz taki model w systemie ERP Microsoft, omów zasady przypisywania kosztów i przekazywanie danych operacyjnych z konsultantami Microsoft ERP, zanim przekształcisz je w wymagania konfiguracyjne. Zacznij od wyniku, który trzeba wyjaśnić, a następnie wybierz struktury zachowujące jego znaczenie.

Potrzebujesz pomocy z ERP?

Zapewniamy konsultantów IT do projektów i bieżących prac technicznych. Napisz, jakiej pomocy potrzebujesz.

Skontaktuj się z nami
Wróć do wszystkich artykułów